İcma Hakkında Bir İnceleme

Metin, İslam hukukunda âlimlerin sessizliğinin ne zaman geçerli bir rıza (icma) olarak kabul edilebileceğini analiz etmektedir. İki ana durumu incelemektedir: Ali'nin Ömer ile tartışmalar sırasında sessizliği (kabul değil, düşünceli bir sessizlik) ve İbn Abbas'ın durumu (bazılarınca yanlış anlaşıldığı gibi, aslında gerçek bir anlaşma teşkil etmektedir çünkü Ömer onu görüş bildirmeye teşvik etmiştir). Sessizliğin yalnızca rıza kanıtı olduğu durumları belirlemektedir: 1) görüş kamuya açıktır, 2) itiraz etme fırsatı vardır, 3) âlimler genellikle katılmadıklarında gerçeği savunurlar. Tarzı teknik-hukuki olup, Ömer ve İbn Abbas gibi klasik otoritelere atıflar içermektedir.